Σάββατο 4 Οκτωβρίου 2008

Κάπου κάπως κάποτε....

Συνομιλία 2 φοιτητών έξω από θόλο...
Λάμπης-Ρε συ, τις είδες τις αφίσες?
Μπάμπης-Ποιες αφίσες?
Λάμπης-Ήταν μια γκόμενα και κάτι έγραφε ο κώλος της καθώς έσκυβε...
Μπάμπης-Ο νηστικός καρβέλια ονειρεύεται...
Λάμπης-Ρε μλκα δε σε κάνω πλάκα...
Μπάμπης-Πάμε απέρτο να ξελαμπικάρεις...
Λάμπης-Πάλι?... :( Ρε συ, δε κάνω πλάκα...ήταν μια γκόμενα anim...και είχε γραμμένο πίσω της uthcc.blogspot.com
Μπάμπης-Οκ...με έπεισες...πάμε απέρτο...

Εκείνη τη στιγμή μπαίνει και τρίτος στο εύθυμο παρεάκι

Γάμπης-Είδα και εγώ μια αφίσα στη λέσχη αλλά είχε ενα ! και κάτι έλεγε στα αγγλικά και μετά από κάτω αυτό που είπε ο Λάμπης
Μπάμπης-Α ναι!Τώρα θυμήθηκα...είδα και εγώ στη Γαμβέτα.Ρε σεις...είναι αυτοί οι τύποι με τις ταινίες.Έλεγα συνέχεια πέρυσι να πάω αλλά βαριόμουνα...
Λάμπης-Απέρτο όμως μαϊντανός δε βαριόσουν...ε?
Γάμπης-Έχει δίκιο...αφού το ξέρες γιατί δεν έλεγες να πάμε εμείς.
Μπάμπης-Ας ενημερωνόσασταν...Εγώ τα είχα δει τα παιδιά να κωλούν αφίσες συνέχεια και εδώ θόλο και Πεδίον Άρεως και λέσχη και ακόμη και σε άκυρα μέρη...
Γάμπης-Για πες..που γίνονται οι προβολές?
Μπάμπης-Στο αμφιθέατρο Σαράτση στο θόλο
Γάμπης-Κάθε πότε ρε?
Μπάμπης-Πέρυσι το είχαν κάθε Τετάρτη.Φέτος δε βλέπω λόγο να αλλάξουν...
Γάμπης-Δε πιστεύω να κόβουν εισιτήριο...
Μπάμπης- Όχι ρε, τα παιδιά φοιτητές δικτυάδες είναι...το χαβαλέ τους κάνουν
Γάμπης-Και τι ταινίες παίζουν...δε πιστεύω χαζοκουλτρούρα
Μπάμπης-Απ όλα...αλλά τι σε χαλάει η κουλτούρα...άσε να μάθουμε και τίποτα...
Λάμπης-Ρε σεις...έχω τηλέφωνο από ένα από τα παιδιά...καθίστε θα τον πάρω να μας πει λεπτομέρειες

τουτ....τουτ.....τουτ.....τουτ.....

Λάμπης-Έλα Μήτσο...τι λέει καλά?
dimhatzo-Μια χαρά φίλος!
Λάμπης-Καλά ε....γαμάτη η αφίσα....
dimhatzo-no comment(ακολουθεί χαρακτηριστικός ήχος γέλιου)
Λάμπης-Ρε συ, για πες τι λέει φέτος.
dimhatzo-Συνεχίζουμε δυναμικά
Λάμπης-Πότε ξεκινάτε?
dimhatzo-Τετάρτη 15
Λάμπης-Τι θα προβάλετε?
dimhatzo-Νονό Ι...
Λάμπης-Ρε συ αυτή είναι τρίωρη!!!
dimhatzo-Ε και, έχεις να πας κάπου καλύτερα 9 η ώρα το βράδυ?
Λάμπης- Ναι, για μπύρα...
dimhatzo-Έλα να δεις την ταινία και πάμε μετά μαζί για μπύρα να τη σχολιάσουμε κιόλας...
Λάμπης-Ναι καλή ιδέα.Δε μου λες...θα το κάνετε όπως πέρυσι?
dimhatzo-Οχι φέτος είπαμε να κάνουμε κάποιες μικροαλλάγες.
Θα χωρίσουμε το χρόνο σε περιόδους 3 εβδομάδων.
Την πρώτη θα προβάλλουμε μια "κλασσική παραγωγή".
Τις επόμενες 2 θα διαλέγουμε μια θεματική ενότητα και την μια εβδομάδα θα παίζουμε μια της αρεσκείας μας και παράλληλα θα τρέχει ψηφοφορία για την επόμενη.

Λάμπης-Μάλιστα.Δε κατάλαβα καλά...πως θα διαλέγουμε?
dimhatzo-θα σηκώνουμε ψηφοφορία στο site, θα μπαίνει ο κόσμος και θα διαλέγει
Λάμπης-Και πιο είναι αυτό...
dimhatzo-Καλά τις αφίσες δε τις είδες...?.
Λάμπης-Ναι αλλά δε πρόσεξα τι έγραφαν...αλλού πήγε το μάτι μου :Ρ
dimhatzo-uthcc.blogspot.com...πες το και σε άλλους και αν ψήνεται κανείς να βοηθήσει μη ντραπεί.Το όλο concept είναι ανοιχτό στο κοινό..ακόμη δε έχουμε ετοίμασει αφίσες αλλά have faith...όλα θα γίνουν...
Λάμπης-Ωραίος...ευχαριστώ και καλή αρχή φίλε...
dimhatzo-Τίποτα...αλλά να μας έρχεστε ε? ή τουλάχιστο πείτε στο κόσμο να έρχεται

Παρασκευή 16 Μαΐου 2008

Τίτλοι τέλους...21-05 Αμφιθέατρο Σαράτση

Έχουν περάσει 6 μήνες σχεδόν από τη στιγμή που μια ιδέα ετών έλαβε σάρκα και οστά.
Οι δυσκολίες πολλές στην αρχή καθώς βαδίζαμε σχεδόν στα τυφλά, όμως η ανάγκη για κάτι το διαφορετικό και κυρίως η ανιδιοτελής προσφορά των συντελεστών του όλου εγχειρήματος, μικρών ή μεγάλων, βοήθησε να αποκτήσει πολιτιστική πνοή το άμοιρο αυτό πανεπιστήμιο.

Δε μπορώ να επεκταθώ σε περαιτέρω αυτοκριτική.Δε λέω πως εμείς ήμασταν άσφαλτοι απλά θέλω να πιστεύω πως η όλη προσπάθεια θα συνεχιστεί και την επόμενη ακαδημαϊκή χρονιά, με νέα πλέον πνοή αφού τα δείγματα από τη προσέλευση του κόσμου έδειξαν πολύ καλά στοιχεία.

Στόχος μας ήταν, είναι και θα είναι μια εναλλακτική πρόταση για τα βράδια της εβδομάδας μακριά από τα "συνηθισμένα".
Κοιτάζοντας το μέλλον, υπάρχουν σκέψεις για ακόμη πιο δημιουργικά πράγματα...
Είμαι αισιόδοξος καθώς πιστεύω πως θα τύχουμε ευρύτερης αποδοχής και με βάση την εμπειρία που αποκτήσαμε θα μπορούμε να πάμε σε άλλα μονοπάτια...ο καιρός θα δείξει....

Όπως όλα στη ζωή, έτσι και εδώ, κάνουμε ένα κύκλο, και γυρίζουμε πίσω.
Γυρίζουμε πίσω έτσι όπως ξεκινήσαμε.Ήταν το μελλοντολογικό θρίλερ 1984 το οποίο επιλέξαμε ως πρώτη ταινία καθώς ήταν το κλίμα της εποχής που επέβαλε κάτι τέτοιο.
Φτάνουμε τώρα εδώ, στο τέλος της διαδρομής και προβάλλουμε το ίδιο θέμα με μια διαφορετική κάπως ματιά, πιο αισιόδοξη ίσως καθώς ο καιρός πάλι το επιβάλλει.

Δε λέω περισσότερα καθώς τα έχουν πει καλύτερα άλλοι πριν από μένα και ας τους αδίκησνα μερικοί.
Προς αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας παραθέτω αυτούσια την ανάρτηση, ως είχε.

BRAZIL 21-5 21.00 Aμφιθέατρο Σαράτση

Βέλκομ (23-2-2008) ανδ γοοδβυε (16-5-2008)...

Φαντάζομαι αναρωτιέστε σε ποια ταινία αναφέρεται ο τίτλος. Για να σας λυθεί η απορία, αναφέρεται σε μία φανταστική ανύπαρκτη ταινία, η οποία δε θα απασχολήσει αυτή την ανάρτηση.
Αν προσέξετε το username μου θα δείτε ότι είμαι νέος εδώ μέσα. Πριν από λίγο ενημερώθηκα από τον Uthcc-admin σχετικά με τα δικαιώματα μου, "κανένα" είπε.



Brazil (1985), επίσης γνωστή ως 1984½
Σκηνοθέτης: Terry Gilliam, με ταινίες λίγες και -πολύ- καλές
Terry Gilliam (on imdb)

Μερικοί από τους ηθοποιούς:

Jonathan Pryce

Robert De Niro

Katherine Helmond

Ian Holm

Bob Hoskins

Η ταινία χαρακτηρίζεται ως Comedy/Drama/Fantasy/Sci-Fi (το Sci-Fi βγαίνει από το Science-Fiction/Επιστημονική-Φαντασία). Eίναι ιδιαίτερα χρωματιστή, χαρούμενη... και σοβαρή, επίσης ασυνήθιστη. Aδυνατεί να καταντήσει βαρετή, ακόμα και μπροστά σε αυτούς που κάνουν τουλάχιστον μικρά διαλειμμάτα μεταξύ των επισκέψεων τους στον υπερπλασματικό κόσμο της τηλεόρασης.
Εκτός από αυτό το μικρό σχόλιο δε θα αναφερθώ περαιτέρω σε σκηνοθεσία, ηθοποιεία και σενάριο: λείπουν από τη ταινία μαλακίες και ανοησίες, δεν αναγκάζεται να προσφύγει σε cliche συνταγές ευαισθητοποίησης των πρωτόγονων άκριτων/προκατειλημμένων συναισθημάτων του "θεατή". Παρ'όλο που ο Terry Gilliam δεν είναι ακραίος και άγριος, αλλά χαρούμενος και... σκεπτικός (έτσι και οι ταινίες του).
Τώρα, εάν αναρωτιέστε για το περιεχόμενο του σεναρίου της ταινίας, τότε δε θα ικανοποιήσω την περιέργεια σας. Δε νομίζω πως υπάρχει λόγος να αναφερθεί κάποιος στο περιεχόμενο του σεναρίου, αυτό είναι δουλειά του σκηνοθέτη. Φυσικά, καλά θα ήταν να μην υπήρχε ούτε η "κριτική", αλλά αν σας έλεγα απλώς ότι η ταινία είναι γαμάτη, θα με πιστεύατε; ...Μάλλον περισσότερο απ'ότι με πιστεύετε τώρα.


Κυριακή 4 Μαΐου 2008

Sxetika me tis tainies pros provolh

Αρχικά, μη χάσετε το πασχαλινό "Life of Brian", εκτός εάν... [***ανάθεμα 'σε admin***].

Να τι έγινε (μια αδιάφορη ιστορία -μην τη διαβάσετε-).
-Έρχεται ο admin, χτυπάει το θυροτηλέφωνο και λέει: "έλα, θα σε πάω εγώ στην στάση", των λεωφορείων εννοούσε.
-"Kala, alla de 8a trexeis", του είπα σε σπαστά greeklish και χαμογέλασα (ναι, στο θυροτηλέφωνο).
[Μετά από λίγο]
-Μόλις μπήκαμε σ' ένα θορυβώδη δρόμο είπε: "θα γράψεις κάτι για τις ταινίες, ε?".
-"εεε, ναι" -μια μικρή παύση, όπου με βρήκε να σέρνω το δεξί μου χέρι κάτω από το αντίστοιχο πόδι μου, ενώ προσπαθούσα να τοποθετήσω επιδέξια το μπράτσο του άλλου χεριού μου ανάμεσα στα βλέματα μας- "θα προσπαθήσω να...".
-"θα προσπαθήσεις να...", με διέκοψε γρήγορα, έχοντας τεντώσει το δεξί του πόδι πάνω στο γκάζι της καστανής cadillac που με θυμό αψηφούσε τις ανώριμες διαταγές του.
-"θα, ..., φυσικά" έφτυσα βρεγμένος, "φυσικά και θα γράψω".

Υποπληροφόρηση:
American beauty (1999 - Sam Mendes)
Ασυνήθιστα ασυνήθιστη και ασυνήθιστα γαλήνια. Πολύ ενδιαφέρουσα, δε σε αφήνει να ξεχαστείς. Συνεχώς χαρούμενη, "blink and you'll miss it".
American History X (1998)
Μέσα σε 2 ώρες η ταινία παρουσιάζει όσο καλύτερα γίνεται τη ματαιοδοξία του ρατσισμού μέσα από μία πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία. Ταινία που σε βάζει σε σκέψεις.
Requiem for a dream (2000 - Aronofksy)
Άλλη μία ταινία που σε βάζει σε σκέψεις. Η ταινία γυρίζει γύρω από τα ναρκωτικά, μια από τις κύριες "διεξόδους" μιας ματαιοδοξίας κοινωνίας. Εξαιρετική.
The fountain (2006 - Aronofsky)
Κι άλλη μια ασυνήθιστη ταινία, πολύ όμορφα αισιόδοξη, που ιδιαίτερα έξυπνα ("έξυπνα", όχι όπως "εξυπνάδα", αλλά όπως "έξυπνος"/"ανοιχτόμυαλος") μιλάει για το θάνατο (με μία πολύ ωραία άποψη). Όχι βαριά, αλλά λίγο "δυσνόητη".
Match point (2005 - Woody Alen)
Ας με συγχωρήσουν αυτοί που τους άρεσε πολύ, αλλά πιστεύω πως αυτή η ταινία, αν και αρκετά καλή, δεν συγκρίνεται με τις παραπάνω ταινίες. Είναι όμως μια ταινία με αρκετή αγωνία, χαρές και λύπες κ.α.. Μου φαίνεται πως δεν ήταν ιδιαίτερη, δεν μου έμοιαζε με ταινία του Woody Allen, αλλά μπορεί να κάνω και λάθος.

Τις υπόλοιπες ταινίες δεν τις έχω δει, νομίζω όμως πως είναι τουλάχιστον αρκετά καλές (αν και για το Babel και το Apocalypto κρατάω πισινή). Το Children of men (Adventure|Sci-Fi|Thriller) μου φαίνεται πολύ ελκυστική, Sci-Fiiiiiiiiiii.