Κυριακή 4 Μαΐου 2008

Sxetika me tis tainies pros provolh

Αρχικά, μη χάσετε το πασχαλινό "Life of Brian", εκτός εάν... [***ανάθεμα 'σε admin***].

Να τι έγινε (μια αδιάφορη ιστορία -μην τη διαβάσετε-).
-Έρχεται ο admin, χτυπάει το θυροτηλέφωνο και λέει: "έλα, θα σε πάω εγώ στην στάση", των λεωφορείων εννοούσε.
-"Kala, alla de 8a trexeis", του είπα σε σπαστά greeklish και χαμογέλασα (ναι, στο θυροτηλέφωνο).
[Μετά από λίγο]
-Μόλις μπήκαμε σ' ένα θορυβώδη δρόμο είπε: "θα γράψεις κάτι για τις ταινίες, ε?".
-"εεε, ναι" -μια μικρή παύση, όπου με βρήκε να σέρνω το δεξί μου χέρι κάτω από το αντίστοιχο πόδι μου, ενώ προσπαθούσα να τοποθετήσω επιδέξια το μπράτσο του άλλου χεριού μου ανάμεσα στα βλέματα μας- "θα προσπαθήσω να...".
-"θα προσπαθήσεις να...", με διέκοψε γρήγορα, έχοντας τεντώσει το δεξί του πόδι πάνω στο γκάζι της καστανής cadillac που με θυμό αψηφούσε τις ανώριμες διαταγές του.
-"θα, ..., φυσικά" έφτυσα βρεγμένος, "φυσικά και θα γράψω".

Υποπληροφόρηση:
American beauty (1999 - Sam Mendes)
Ασυνήθιστα ασυνήθιστη και ασυνήθιστα γαλήνια. Πολύ ενδιαφέρουσα, δε σε αφήνει να ξεχαστείς. Συνεχώς χαρούμενη, "blink and you'll miss it".
American History X (1998)
Μέσα σε 2 ώρες η ταινία παρουσιάζει όσο καλύτερα γίνεται τη ματαιοδοξία του ρατσισμού μέσα από μία πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία. Ταινία που σε βάζει σε σκέψεις.
Requiem for a dream (2000 - Aronofksy)
Άλλη μία ταινία που σε βάζει σε σκέψεις. Η ταινία γυρίζει γύρω από τα ναρκωτικά, μια από τις κύριες "διεξόδους" μιας ματαιοδοξίας κοινωνίας. Εξαιρετική.
The fountain (2006 - Aronofsky)
Κι άλλη μια ασυνήθιστη ταινία, πολύ όμορφα αισιόδοξη, που ιδιαίτερα έξυπνα ("έξυπνα", όχι όπως "εξυπνάδα", αλλά όπως "έξυπνος"/"ανοιχτόμυαλος") μιλάει για το θάνατο (με μία πολύ ωραία άποψη). Όχι βαριά, αλλά λίγο "δυσνόητη".
Match point (2005 - Woody Alen)
Ας με συγχωρήσουν αυτοί που τους άρεσε πολύ, αλλά πιστεύω πως αυτή η ταινία, αν και αρκετά καλή, δεν συγκρίνεται με τις παραπάνω ταινίες. Είναι όμως μια ταινία με αρκετή αγωνία, χαρές και λύπες κ.α.. Μου φαίνεται πως δεν ήταν ιδιαίτερη, δεν μου έμοιαζε με ταινία του Woody Allen, αλλά μπορεί να κάνω και λάθος.

Τις υπόλοιπες ταινίες δεν τις έχω δει, νομίζω όμως πως είναι τουλάχιστον αρκετά καλές (αν και για το Babel και το Apocalypto κρατάω πισινή). Το Children of men (Adventure|Sci-Fi|Thriller) μου φαίνεται πολύ ελκυστική, Sci-Fiiiiiiiiiii.

Τετάρτη 30 Απριλίου 2008

the life of brian

thn tetarth 7/5 8a provlh8ei sto saratsh h tainia

the life of brian....



profanws den xreiazetai na grapsw tpt gia thn tainia...

just Monty Python's

Τρίτη 15 Απριλίου 2008

Lynchάρω, Lynchάρισμα

"Θα πας μπροστά εσύ", ξεστόμισε, δίνοντας μου μία βέργα παγωμένη γρανίτα.
"Θα διψάσω", σκέφτηκα, και ρώτησα: "γιατί?".
"Θα σε λιγώσει η γρανίτα", μου είπε, ...ο μλκς.

Η ερώτηση είναι η παρακάτω:
-"Θέλεις ρε φιλαράκι να διοργανωθεί βραδιά Lynch;"
-"Τι Lynch ρε κοπελιά;"
-"DAVID Lynch. Θες και link;"
-"Δώκε"
-"Γράφεις; L y n c h. k;"
-"Ναι..., κι όταν λες 'βραδία Lynch' τι εννοείς;"
-"Δεν εννοώ..., άκουσες να χτυπάει η πόρτα;"
-"'Οχι"
-"Εεε..., δεν εννοώ πως θα βλέπουμε δέκα ώρες Lynch, αλλά έχει αρκετές μικρού μήκους ταινίες, και μπορούμε να δούμε αυτές"
-"Οk θα το διαδώσω"
-"Χέσε μας ρε λαμόγιο, ψήφισε ναι (στο poll) και τελείωνε"

Υ.Γ.: Προσοχή, οι μικρού μήκους ταινίες του Lynch μάλλον δε θα έχουν απήχηση σε όλους, μιας και είναι αρκετά "ιδιαίτερες", χώρις αυτό να σημαίνει ότι αυτή η "ιδιαιτερότητα" λείπει από τις υπόλοιπες ταινίες του.

Γνωστές ταινίες του Lynch:
  1. Inland Empire (2006)
  2. Mulholland Dr. (2001)
  3. The Straight Story (1999)
  4. Lost Highway (1997)
  5. Blue Velvet (1986)
  6. The Elephant Man (1980)
  7. Eraserhead (1977)
A, και να μη ξεχάσω, αυτές οι ταινίες είναι γαμάτες στη μεγάλη οθόνη και στη σκοτεινή αίθουσα. Aρκεί να μη ΜΙΛΑΤΕ (απευθύνομαι κυρίως στους πολυάριθμους ημιτσαμπουκάδες, μελλοντικούς πολυτεχνίτες, φοιτητές στα Δίκτυα).

Τρίτη 1 Απριλίου 2008

Αλλάζει το κλίμα...

Εν όψη των επικείμενων φοιτητικών εκλογών, και αφουγκραζόμενοι το κάλεσμα της φύσης (όχι σαν μερικούς-μερικούς), πηγαίνουμε για άλλη μια φορά κόντρα στο ρεύμα και στηρίζουμε ΟΙΚΟΛΟΓΟΥΣ-ΠΡΑΣΙΝΟΥΣ.
Γνωρίζοντας την αδράνεια του πανεπιστημιακού κόσμου ΚΑΙ σ' αυτό τον τομέα προτείνουμε την ίδρυση τέτοιου μορφώματος με κεντρικό σύνθημα, κάτι το οποίο συναντούμε όλοι μας στα πεζοδρόμια του βόλου τον τελευταίο καιρό...(η απάντηση την τετάρτη...).
Επίσης ζητούμε την γραπτή υπόσχεση όλων των παρατάξεων ότι το προεκλογικό τους υλικό θα καταλήξει στην ανακύκλωση και όχι στον παρακείμενο κάδο.
Προτείνω μάλιστα ο καθείς να προωθήσει ανάλογο αίτημα στις προσεχείς εκλογοαπολογιστικές συνελεύσεις τμήματος του.

Γυρνώντας στα δικά μας...ο τίτλος είναι και το ζουμί της νέας αυτής ανάρτησης.
Αλλάζουμε λοιπόν κλίμα και μεταπηδούμε στην κατηγορία Αστυνομικές Περιπέτειες.
Ως πρώτη λοιπόν ταινία για την προσεχή εβδομάδα επιλέξαμε το
No country for old men (2008 - Coen)
είτει "Καμιά Πατρίδα Για Τους Μελλοθάνατους"

Παραθέτω αυτούσια την κριτική για την ταινία όπως έπεσε στην αντίληψη μου...

Όπως συμβαίνει με όλες τις ταινίες τους,
έτσι κι εδώ οι εξαιρετικά δομημένοι
χαρακτήρες είναι ιδιότροποι στα όρια της
δυσλεκτικής διαστροφής. Ο σερίφης (Τόμι Λι
Τζόουνς) αντιμετωπίζει τα στυγερά
εγκλήματα που αναλαμβάνει να διαλευκάνει
με ένα συνδυασμό σκληρού επαγγελματικού
κυνισμού και φιλοσοφημένου υπαρξισμού. Ο
κρυψίνους μικροαπατεώνας που υφαρπάζει
την τσάντα με τα εκατομμύρια (Τζος Μπρόλιν)
διαθέτει ορθολογιστική οργανωτική σκέψη,
αλλά καταλήγει να συμπεριφέρεται ως
χωριάτικη εκδοχή του επιθεωρητή Κλουζό!
Όσο για τον τρομερό επαγγελματία δολοφόνο
με τη γελοία κουπ (ο κορυφαίος ηθοποιός της
γενιάς του, Χαβιέ Μπαρδέμ), μέχρι το τέλος
της ταινίας δεν είσαι σίγουρος αν
πρόκειται για σαδιστή ψυχοπαθή, ή τιμωρό -
φάντασμα της νέας αμοραλιστικής
αμερικανικής μυθοπλασίας...